{"id":853,"date":"2016-06-29T15:23:44","date_gmt":"2016-06-29T13:23:44","guid":{"rendered":"http:\/\/mauriceseleky.nl\/?p=853"},"modified":"2016-06-29T15:23:44","modified_gmt":"2016-06-29T13:23:44","slug":"gastcolumn-voor-de-elle","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/mauriceseleky.nl\/index.php\/2016\/06\/29\/gastcolumn-voor-de-elle\/","title":{"rendered":"Gastcolumn voor ELLE"},"content":{"rendered":"<p>Zij zat met een jongen aan tafel in het caf\u00e9 en ze had mij nog niet gezien. Ze had dik goudblond haar en een stralende glimlach. De levenslust spatte in vonken van haar af en ik kon mijn ogen dan ook niet van haar afhouden. Wie was dit meisje?<br \/>\nUit de lichaamstaal tussen de jongen en het meisje meende ik te kunnen afleiden dat hij niet haar vriend was. Die aanname bood perspectief.<br \/>\n\u2018Wat doe jij hier?\u2019 vroeg ik haar, na vijf minuten talmen en gebruikmakend van het feit dat de jongen naar de WC was gegaan. \u2018Ik speel toneel,\u2019 zei het ravissante meisje, terwijl ze me van top tot teen opnam. \u2018In mijn vrije tijd. Verder studeer ik journalistiek. Jij?\u2019<br \/>\nIk legde uit dat ik een lezing had gegeven in het theatercomplex waar het caf\u00e9 deel van uitmaakte. Ze vroeg waar die lezing over was gegaan, waarop ik \u2013 hoewel ik dit eigenlijk een zwaktebod vond \u2013 mijn eigen boek tevoorschijn haalde. \u2018Dit is mijn laatste exemplaar.\u2019<br \/>\nHaar ogen leken heel even op te lichten. Blijkbaar had ik haar interesse weten te wekken. \u2018Is dat jouw boek?\u2019<br \/>\n\u2018Je mag het wel lenen, maar ik moet het volgende week terug hebben. Die zondag moet ik er namelijk weer uit voorlezen.\u2019<br \/>\nDe jongen was inmiddels teruggekomen van de WC. Ongemakkelijk beleefd gaven we elkaar een hand. Zijn gemompelde naam ving ik niet op, zijn nijdige blik wel. Merkbaar chagrijnig ging hij wat te drinken halen.<br \/>\n\u2018Hoe kan ik je bereiken om het terug te geven?\u2019 Het meisje leek oprecht nieuwsgierig, hoewel ze me niet het type leek dat zich al te makkelijk liet inpakken.<br \/>\n\u2018Google me maar.\u2019<br \/>\nMijn hele aanpak was op een Hank Moody-achtige manier fout, maar misschien was het wel daarom dat ik een paar dagen later een Facebook-bericht van haar ontving.<br \/>\n\u2018Ik ben er zondag bij. Geen zorgen, je boek maakt het prima.\u2019<br \/>\nDie zondag dook ze inderdaad op bij de literaire avond waar ik moest optreden. Hoewel we elkaar nauwelijks kenden, zo sprak ik haar naam verkeerd uit, leek het op sommige momenten alsof we al een hele geschiedenis met elkaar deelden. We spraken over onze toekomstdromen, onze studentenjaren, onze vriendschappen en over de liefde.<br \/>\n\u2018Wat trekt jou dan aan in een vrouw?\u2019 De wijn had gevloeid en we zaten buiten op een bankje te roken.\u00a0\u2018Uiteindelijk zoek ik een vrouw met een sterke eigen wil \u2013 een <em>hard headed woman<\/em>. Zoals in dat liedje van Cat Stevens. <em>I\u2019m looking for a hard headed woman. One who will make me do my best.<\/em>\u2019<br \/>\nMet een ernstige blik overdacht ze mijn woorden. \u2018Pas maar op.\u2019 zei ze, terwijl alle stofdeeltjes in de lucht om haar heen zilverkleurig glinsterden in het lantaarnlicht. Toen ze weer glimlachte, zoende ik haar.<br \/>\nNa het optreden belandden we bij mij thuis. Nog meer wijn, Cat Stevens op de achtergrond. Uiteindelijk zoenden we weer en mondde onze omhelzingen uit in een tweemansjungle waar we verdwaalden in de ene na de andere verrukking. Drie weken later vertrok ze naar Afrika om een berg te beklimmen. Ik ben haar nog steeds niet vergeten.<\/p>\n<p><strong>Maurice Seleky werd door de\u00a0<em>ELLE<\/em>\u00a0gevraagd om een gastcolumn te schrijven over de liefde. Deze column werd in juli 2016 gepubliceerd in het zomernummer van het tijdschrift. Fotografie door Nicky Onderwater.<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zij zat met een jongen aan tafel in het caf\u00e9 en ze had mij nog niet gezien. Ze had dik goudblond haar en een stralende glimlach. De levenslust spatte in&#8230;<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":865,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[10],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/mauriceseleky.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/853"}],"collection":[{"href":"https:\/\/mauriceseleky.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/mauriceseleky.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mauriceseleky.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mauriceseleky.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=853"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/mauriceseleky.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/853\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/mauriceseleky.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/865"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/mauriceseleky.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=853"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/mauriceseleky.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=853"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/mauriceseleky.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=853"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}