Als auteur beweegt Maurice Seleky zich soepel tussen fictie, non-fictie en publieke reflectie. Na zijn bekroonde debuutroman Ego Faber (2010) en de opvolger Een tragedie in New York (2017), waarin hij het jachtige grootstedelijke leven en de tijdgeest ontleedde, verschoof zijn focus de afgelopen jaren naar non-fictie. Zijn recente publicaties agenderen maatschappelijke vraagstukken en bevatten kritische reflecties op de Nederlandse cultuursector, identiteit en geschiedenis.
Fictie, non-fictie en publieke reflectie
Romans
Als leerling van het Stedelijk Gymnasium in Breda won Maurice Seleky op 14-jarige leeftijd de schrijfwedstrijd Breda op Papier met het korte verhaal De gevangene van Breda over het fictionele lot van Willem van Oranje. Tijdens zijn studie Nederlands Recht publiceerde Seleky veelvuldig grote interviews en andere journalistieke artikelen in Folia, de krant van de Universiteit van Amsterdam. Als romancier debuteerde Maurice Seleky in september 2010 met de roman Ego Faber bij uitgeverij Ambo-Anthos, die in Nederland en België verscheen en ook als e-boek werd uitgebracht. Het boek geldt als een intrigerend portret over Generatie Y en is een wervelende roman over twintigers die zoeken naar betekenis, vriendschap en liefde in een wereld vol jachtig hedonisme. Ego Faber werd in 2011 bekroond met de BoArte Cultuurprijs. Seleky presenteerde in oktober 2017 zijn tweede roman Een tragedie in New York bij uitgeverij Ambo-Anthos. In dit boek beschrijft Seleky genadeloos de tijdsgeest en het jachtige grootstedelijke leven. Aan de hand van vier New Yorkse personages schetst hij het einde van het Obama-tijdperk. Hierbij is de opkomst van Donald Trump op de achtergrond opmaat voor een persoonlijk drama. Een tragedie in New York is verschenen in Nederland en België, het boek is tevens verkrijgbaar als e-book en audioboek.
Jonge Schrijversavond
Seleky was initiatiefnemer en presentator van de Jonge Schrijversavond, een jaarlijkse literaire talkshow in de Stadsschouwburg Amsterdam rondom een nieuwe generatie schrijvers. Voor dit programma interviewde Seleky vanaf 2009 tientallen jonge schrijvers uit Nederland en Vlaanderen, waaronder Ellen Deckwitz, Lize Spit, Yannick Dangre, Elfie Tromp, Renee Kelder, Roman Helinski, Anna Drijver, Shira Keller, Peter Zantingh, Jamal Ouariachi, Ernst-Jan Pfauth, Martijn Simons, Thomas Heerma van Voss, Pepijn Lanen, James Worthy, Mano Bouzamour, Marieke Lucas Rijneveld, Marjolijn van Heemstra, Hanna Bervoets, Daan Heerma van Voss, Sterre van Rossem, Sander Kok, Renske de Greef, Raoul de Jong, Renske Jonkman, Matthijs Kleyn, Arjen Lubach, Arie Boomsma, Philip Huff, Maartje Wortel, Iris Koppe, Joost de Vries, Franca Treur, Janneke van der Horst en Yuki Kempees. In 2014 reikte Seleky tijdens de Jonge Schrijversavond de oeuvreprijs de Gouden Schrijfmachine uit aan dichter en schrijver Remco Campert. In 2016 vond de zevende en laatste editie van de Jonge Schrijversavond plaats.
BOEKEN
— Een tragedie in New York (roman, uitgeverij Ambo|Anthos, 2017)
— Ego Faber (roman, uitgeverij Ambo|Anthos, 2010)
OVERIGE PUBLICATIES (SELECTIE)
— Opinie: Kabinet kan geschiedenis schrijven met rechtsherstel voor Molukse gemeenschap (samen met Juan Seleky en Eric Seleky, De Volkskrant, 2026)
— Opinie: Molukse gemeenschap verdient excuses van Nederlandse staat (samen met Juan Seleky en Eric Seleky, De Volkskrant, 2025)
— Met een roze vreemdelingenpaspoort werden Molukkers in Nederland staatloze burgers (samen met Eric Seleky, De Volkskrant / Alfabet Uitgevers, 2023)
— Kind van Kleur – Echte Verandering (essay, De Groene Amsterdammer, 2020)
— Burgerberaad nodig voor toekomstgerichte cultuursector (samen met Chris Julien, Binnenlands Bestuur, 2024)
— In de Nederlandse cultuursector is het de hoogste tijd voor een klimaatcode (samen met Chris Julien en Maarten Bul, De Volkskrant, 2022)
— Vier Amsterdamse zetels kunnen wezenlijk verschil maken (samen met Servaz van Berkum, Het Parool, 2019)
— Sinds die ene woeste nacht kon Maurice Seleky het goudblonde meisje niet uit zijn hoofd krijgen (column, ELLE, 2017)